Ik kon niet meer van mezelf op aan en was totaal opgebrand. BURN-OUT noemt men dat…

Sinds ik een jaar of 16 ben, kamp ik met maag- en darmklachten…

Dan kon ik niet tegen chocolade. Dan weer niet tegen sinaasappels. Dan was witbrood weer uit den boze. En als ik ergens wel tegen kon, at ik er zoveel van dat ik zuurbranden in mijn maag kreeg…

De ene antibioticakuur na de andere hebben gezorgd voor een erg lage weerstand. Ik was constant ziek en om de haverklap viel ik uit.

lk wilde nooit nadenken over wat ik wel en niet kon eten, want ik lust bijna alles.

Maar als ik dan toch problemen zou hebben, dan wilde ik die liever oplossen door te kijken naar mijn voeding, dan nog meer medicatie te nemen.

lk heb toen al geroepen dat ik dolgraag een lijst wilde van voeding waar ik wel en niet tegen kan, want zelf uitdokteren was geen optie meer…

Ongeveer 10 jaar later kreeg ik bij het eten van een likje smeerkaas ENORME krampen in mijn buik. Uit de lactose-intolerantietest in het ziekenhuis bleek dat ik melkproducten beter kon vermijden.

De arts gaf mij eindelijk de voedingslijst waar ik zo om geroepen had. Mijn buik werd voor het eerst in jaren weer rustig en ik voelde me veel energieker. Omdat het dieet voor mij té streng was en ik het heel moeilijk vind om nee te zeggen tegen eten, ging ik steeds meer uitzonderingen maken.

De afgelopen jaren heb ik heel wat van mezelf gevraagd en te veel gegeven. lk was door mijn reserves heen. lk kon de afwas niet meer doen, niet meer lezen, geen muziek luisteren.

Het was de periode waarin ik:

  • Een jaar geleden een huis had gekocht, en nog steeds midden in een verbouwing zat.
  • Problemen had met de buren.
  • Twee dagen per week werkte en oppaste, naast mijn voltijd studie.
  • Om moest gaan met familieperikelen aan de andere kant van het land.
  • Ook nog muizen had in mijn nieuwe huis.
  • En mijn waterkoker stuk ging…

Alles was even belangrijk, ik kon geen onderscheid meer maken. lk kon niet meer nadenken, ik kon mij niet meer concentreren en ik was continue moe van alle zorgen die ik op me had genomen of die ik zelf had gemaakt.

Kortom, ik kon niet meer van mezelf op aan en was totaal opgebrand. BURN-OUT noemt men dat.

Die stress sloeg direct op mijn buik en ik kon steeds minder voedingsgroepen verdragen. En dat terwijl ik goed wilde eten om te kunnen herstellen.

Nog voor ik ziek thuis zat, had een vriendin mij gezegd contact op te nemen met Mirjam. Ze had zelf ook voedingsproblemen gehad, maar kon nu weer ALLES eten.

lk heb het papiertje met het webadres tijdenlang bewaard. Ik vond het een grote stap, maar heb toch in januari 2010 eindelijk een afspraak gemaakt. Op en neer van Den Haag naar Culemborg, en later naar Asch.

lk vroeg me af hoe het kon dat trillingen in je lichaam die met de Vega-test gemeten werden, konden uitmaken wat er aan je mankeerde…
Maar inmiddels had ik al zoveel mensen aan mijn lichaam gehad, dat ik me er toch voor open heb gesteld.

En ik ben er blij mee dat ik dat heb gedaan! Mirjam ontdekte een salmonellavergiftiging…

Dat ik die had opgelopen kon ik me nog levendig herinneren. Dat zal ongetwijfeld in Zuid-Amerika gebeurd zijn, toen ik daar in 2005 een reis maakte, en doodziek ben geweest.

Ik ben daarna wel weer opgeknapt, maar blijkbaar was mijn lichaam er ruim 4 jaar later nog niet in geslaagd deze vergiftiging eruit te werken!

Een aantal sessies later bleek ik ook nog een schimmelinfectie door een Candida te hebben. En na een barbecue van die zomer had ik helaas weer een voedselvergiftiging te pakken. Dit strooide even roet in het eten, wat betreft mijn voortgang.

Maar nu, bijna een jaar later, ben ik bijna helemaal HERSTELD. De salmonella en Candida zijn verdwenen. En kan ik weer alles eten! Ik voel mij weer fit, kan weer nadenken, mijn buik is rustig en ik heb weer overzicht!

Vera

2010 | Vera uit Den-Haag